Aktywność fizyczna nastolatków spada z roku na rok – to fakt, który potwierdzają zarówno lekarze, jak i nauczyciele wychowania fizycznego. Młodzież w wieku 12–17 lat spędza średnio kilka godzin dziennie przed ekranami, a regularna aktywność ruchowa schodzi na dalszy plan. Obóz z programem fitness to nie jest żadna katorga na siłowni. To przemyślany plan, w którym stretching przeplata się z zumbą, crossfit z siatkówką plażową, a poranny jogging nad morzem daje więcej niż jakakolwiek apka do biegania. Tego typu wyjazdy uczą młodych ludzi, że ruch może być przyjemnością, a nie obowiązkiem.

Co Toruń ma wspólnego z obozem nad Bałtykiem?

Na pierwszy rzut oka – niewiele. Ale jeśli przyjrzeć się logistyce, sprawa wygląda zupełnie inaczej. Organizatorzy obozów coraz częściej oferują dojazd kolonijny z większych miast, a Toruń jest jednym z popularniejszych punktów zbiórki. Dziecko wsiada pod opieką kadry i jedzie bezpiecznie nad morze – bez konieczności organizowania transportu na własną rękę. Dla zapracowanych rodziców to ogromne ułatwienie, zwłaszcza gdy oboje pracują i nie mają możliwości wziąć wolnego w środku tygodnia.

Jak wygląda taki obóz od środka?

Warto wiedzieć, czego tak naprawdę można się spodziewać. Program dobrego obozu fitness nad morzem to nie jest monotonny trening od rana do wieczora. Solidni organizatorzy budują harmonogram tak, żeby łączyć wysiłek z rozrywką i dać uczestnikom oddech między zajęciami. Przykładowy dzień może wyglądać tak: poranny jogging po plaży, po śniadaniu blok ćwiczeń (np. step trening albo pilates), potem kąpiel w morzu, obiad ze szwedzkiego stołu, czas wolny, a popołudniu gry plażowe lub wycieczka. Wieczorem – integracja, karaoke, dyskoteka albo ognisko. Takiego dnia nie da się zapomnieć.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze organizatora?

Rynek obozów młodzieżowych jest ogromny i nie każda oferta warta jest swojej ceny. Rodzice z Torunia, którzy szukają sprawdzonego wyjazdu, powinni sprawdzić kilka rzeczy:

• Licencja organizatora turystyki – to absolutna podstawa i wymóg prawny
• Kwalifikacje kadry – wychowawcy powinni mieć doświadczenie w pracy z młodzieżą
• Opinie innych rodziców – warto poszukać recenzji, nie tylko na stronie organizatora
• Szczegółowy program – im bardziej rozpisany dzień po dniu, tym lepiej świadczy o przygotowaniu
• Zakwaterowanie i wyżywienie – pokoje z łazienkami i pełne wyżywienie to standard, poniżej którego nie warto schodzić
• Ubezpieczenie NNW i opieka medyczna – całodobowa opieka lekarska powinna być w cenie

Dobrze jest też zwrócić uwagę na to, czy organizator posiada wyróżnienia branżowe – nagrody typu „Orły Turystyki" świadczą o wieloletniej, stabilnej jakości.

Morze, las i plaża – idealne warunki do treningu

Nie bez powodu obozy fitness organizowane są najczęściej nad morzem. Jodowane powietrze wspomaga regenerację organizmu, bieganie po piasku angażuje więcej grup mięśniowych niż trening na twardym podłożu, a sam kontakt z naturą działa na młodzież odprężająco. Miejscowości takie jak Łazy koło Mielna oferują szerokie plaże, sosnowe lasy i spokój, którego próżno szukać w dużych kurortach. Dla nastolatka z Torunia, przyzwyczajonego do miejskiego krajobrazu, taka zmiana otoczenia to strzał w dziesiątkę.

Fitness to nie tylko ciało

Wbrew pozorom, obóz o profilu fitness daje znacznie więcej niż samą sprawność fizyczną. Młodzi ludzie uczą się tam systematyczności, pracy w grupie i zdrowych nawyków. Stretching uczy cierpliwości, crossfit – pokonywania własnych słabości, a wspólne gry drużynowe budują umiejętności społeczne. Wielu rodziców po powrocie dziecka z takiego obozu zauważa zmiany nie tylko w kondycji, ale przede wszystkim w podejściu do codziennych obowiązków. To wartość, której żadna szkoła letnia nie zagwarantuje.

Jak zarezerwować miejsce?

Popularne turnusy potrafią się wyprzedać już wiosną, dlatego warto nie zwlekać z decyzją. Sprawdzonym organizatorem, po którego ofertę sięgają też rodziny z województwa kujawsko-pomorskiego, jest Kogis – licencjonowany portal turystyki dziecięcej z wieloletnim stażem. Ich fitness camp – obóz młodzieżowy nad morzem to propozycja skierowana do osób w wieku 12–17 lat, z bogatym programem sportowo-rekreacyjnym, zakwaterowaniem tuż przy plaży i pełnym wyżywieniem w formie szwedzkiego stołu. Dojazd z Torunia jest dostępny w cenie 300 zł, a samo dziecko podróżuje pod opieką kadry.

Wakacje, które naprawdę dają coś więcej

Wybór obozu letniego to jedna z ważniejszych decyzji, jakie rodzic podejmuje przed sezonem. Aktywne wakacje nad morzem to inwestycja w zdrowie, kondycję i pewność siebie młodego człowieka. Zamiast dwóch tygodni przed ekranem – poranny jogging, zumba na plaży, nowe przyjaźnie i wspomnienia na lata. Dla torunian, którzy cenią sobie sprawdzone rozwiązania i wygodną logistykę, obozy fitness nad Bałtykiem to opcja, którą warto poważnie rozważyć. Bo najlepsze, co można dać nastolatkowi na wakacje, to szansa na odkrycie, że ruch i zabawa mogą iść w parze.

Ile osób w biurze, tyle preferencji smakowych. Dobór kawy zależy głównie od metody parzenia, na którą się decyduje właściciel. Inne paczki są dedykowane do ekspresów przelewowych, które stanowią częsty wybór ze względu na atrakcyjną cenę oraz możliwość przygotowania dużych ilości naparu jednorazowo. Wymaga to jednak inwestycji w młynek lub kupna kawy już zmielonej. W palarni kawy https://www.roastains.com/kawa-do-biura znajdziesz opcję mielenia ziaren tuż przed ich wysyłką. Pozwala to zachować świeżość i dostarczyć pracownikom wysokiej jakości napar. W przypadku ekspresów automatycznych najlepiej sprawdzi się kawa ziarnista - zarówno arabika specialty, jak i robusta z segmentu Fine. Sprawdzą się zarówno w americano i espresso, jak i w kawach mlecznych.

Kawa do hotelu

Hotelowy bar to jedno z miejsc, w którym klienci pojawiają się o każdej porze. Wiele osób zamawia głównie kawę. Czasami jest to szybkie espresso we włoskim stylu, a czasami powolne latte na napoju roślinnym. Goście oczekują kawy z ekspresu ciśnieniowego l, dzięki czemu jest wyjątkowa w smaku i odpowiada większości preferencji gości. Przy tak dużej rotacji gości, zwykle alternatywne metody parzenia spotykają się z niewielkim zainteresowaniem, więc właściciele z nich rezygnują. Warto jednak zadbać o jakość produktu i wybrać ten z segmentu speciality, który doceni nawet wymagający klient. Współpracę oferuje palarnia kawy Roastains https://www.roastains.com/kawa-do-hotelu, która dostarcza nie tylko ziarna, ale także ekspresy, młynki i zapewnia pełne przeszkolenie personelu.

Restauracja hotelowa, serwująca śniadania, to drugie miejsce, gdzie goście mogą się napić kawy. W wielu miejscach jest to kawa wliczona w cenę śniadania, więc gość nie musi dopłacać za napój, dlatego wiele miejsc decyduje się na tańszą, znacznie niższej jakości kawę do śniadań. Często jest to kawa serwowana z ekspresów automatycznych. Warto jednak pamiętać, że to właśnie detale często decydują o tym, czy człowiek wraca do danego miejsca. Poranna kawa może być tak samo ważna jak wygodny materac, czy działająca klimatyzacja. Warto rozważyć wybór lepszej jakości, a tym samym o wyraźniejszym profilu smakowym, a nawet można się zastanowić nad kawą przelewową, która przygotowana z ziaren jakości specialty zadowoli niejednego gościa.

Kawa do cukierni

Wielu klientów nie wyobraża sobie zjedzenia deseru bez towarzystwa kawy. W cukierniach czy restauracjach warto dodać ją do menu. Nie musisz tworzyć skomplikowanych, wieloskładnikowych napojów – wystarczą klasyki, które same się obronią. Ważne, by dopasować ofertę do pozostałego asortymentu. Kawa dobrana do oferty danego miejsca stanowi doskonałe jej dopełnienie. W cukierniach, w których dominują słodkie wypieki doskonale sprawdzą się zbalansowane nuty czekolady, orzechów – idealne do espresso i kaw mlecznych. Jeżeli chcesz wprowadzić propozycje pod metody alternatywne, zdecyduj się na owocowe, kwiatowe i rześkie nuty, które świetnie przełamują słodycz. Jeżeli szukasz partnera w biznesie, który dostarczy dobrej jakości kawę, wybierz polską palarnię https://www.roastains.com/. Skorzystaj ze spersonalizowanej oferty, która pozwala zaoszczędzić pieniądze i zadbać o satysfakcję gości. Warto również zadbać o tych, którzy rezygnują z kofeiny i mieć w zapasie chociaż jedną paczkę kawy decaf.

Zawód kierowcy ciężarówki w Polsce oferuje zarobki znacznie przewyższające średnią pensję biurową. Rynek pracy dla kierowców TIR-ów jest stabilny, co sprawia, że znalezienie zatrudnienia, nawet bez dużego doświadczenia, jest stosunkowo proste.

Jakie są wymagania?
Aby przystąpić do kursu na kategorię C+E, musisz już posiadać prawo jazdy kategorii C. Konieczne jest również uzyskanie świadectwa kwalifikacji zawodowej (zastąpiło ono dawny kurs na przewóz rzeczy). Szkolenie to kończy się egzaminem teoretycznym i występuje w dwóch wariantach:

• Kwalifikacja wstępna pełna: Obowiązkowa dla najmłodszych kierowców.
• Kwalifikacja wstępna przyspieszona: Dostępna dla pozostałych kandydatów.

2. Kurs ADR (przewóz materiałów niebezpiecznych)

Kierowcy z uprawnieniami ADR są jednymi z najbardziej poszukiwanych specjalistów w branży transportowej, zarówno w kraju, jak i za granicą. Ich zarobki często niemal dwukrotnie przewyższają średnią krajową.

Jakie są wymagania?
Aby zdobyć uprawnienia ADR, kandydat musi:

• Mieć ukończone 21 lat.
• Posiadać prawo jazdy kategorii C lub C+E z kodem 95, który potwierdza kwalifikacje zawodowe.

Jeśli spełniasz te warunki, wystarczy ukończyć kurs ADR i zdać egzamin. Certyfikat otwiera dostęp do szerokiej gamy atrakcyjnych ofert pracy w całej Europie. Koszt kursu jest stosunkowo niski i zwykle wynosi kilkaset złotych.

3. Kurs na operatora żurawia wieżowego

Praca operatora żurawia to propozycja, która kusi stabilnością finansową i dużą samodzielnością. Perspektywa pracy na imponującym sprzęcie na dużych wysokościach jest atrakcyjna, zwłaszcza dla osób, które cenią sobie niezależność i nie boją się wyzwań. Operatorzy żurawi bez trudu znajdują zatrudnienie w dużych miastach Polski oraz za granicą, m.in. w Niemczech i krajach skandynawskich.

Jakie są wymagania?
Aby zostać operatorem, należy:

• Mieć ukończone 18 lat.
• Posiadać wykształcenie minimum podstawowe.
• Zaleca się posiadanie prawa jazdy kategorii C.
• Ukończyć specjalistyczny kurs i zdać egzamin państwowy przed komisją Urzędu Dozoru Technicznego (UDT).

Gotówka, kredyt czy rozwiązanie mieszane?

Przy kupnie mieszkania w Toruniu w praktyce pojawiają się trzy scenariusze finansowania. Pierwszy to zakup za gotówkę, który daje największą swobodę negocjacyjną i najszybszy proces, ale dotyczy relatywnie wąskiej grupy kupujących. Drugi - częsty - to kredyt hipoteczny. Trzeci to rozwiązania mieszane, czyli częściowa gotówka i kredyt, często przy wsparciu środków z poprzedniej nieruchomości lub pomocy rodziny.

- Kluczowe nie jest pytanie, czy brać kredyt, ale jak go skonstruować. Różnice między ofertami banków potrafią oznaczać dziesiątki, a nawet setki tysięcy złotych w całym okresie spłaty - podkreśla Adam Okurowski, doświadczony ekspert finansowy.

Kredyt hipoteczny - na co uważać?

Decydując się na kredyt hipoteczny przy kupnie mieszkania w Toruniu, warto pamiętać, że oprocentowanie to tylko jeden z elementów kosztu. Równie ważne są marża banku, prowizja, wymagane ubezpieczenia, warunki wcześniejszej spłaty oraz zapisy umowy, które często są pomijane na etapie decyzji.

- Klienci bardzo często skupiają się wyłącznie na wysokości raty. Tymczasem prawdziwe koszty kryją się w szczegółach umowy, które wychodzą dopiero po kilku latach - zaznacza Adam Okurowski.

W praktyce oznacza to, że dwie pozornie podobne oferty mogą znacząco różnić się całkowitym kosztem kredytu. Bez chłodnej analizy i porównania warunków łatwo wpaść w pułapkę „atrakcyjnej” oferty, która po czasie okazuje się drogim zobowiązaniem.

Więcej o samym kredycie hipotecznym można przeczytać: https://okurowskifinanse.pl/kredyt-hipoteczny/.

Rola eksperta finansowego przy kupnie mieszkania w Toruniu

Właśnie na tym etapie kluczowa staje się rola eksperta finansowego, który patrzy na zakup mieszkania nie tylko przez pryzmat zdolności kredytowej, ale całej sytuacji życiowej klienta. Dochody, stabilność zatrudnienia, plany rodzinne czy możliwość nadpłat - to wszystko ma znaczenie przy wyborze właściwego rozwiązania.

- Moim zadaniem jest tak dobrać finansowanie, żeby klient nie tylko dostał kredyt, ale żeby ten kredyt był bezpieczny i elastyczny przez lata - podkreśla Adam Okurowski.

Dla osób kupujących mieszkanie w Toruniu oznacza to realne wsparcie na każdym etapie: od wstępnej analizy budżetu, przez wybór banku, aż po finalne podpisanie umowy i uruchomienie środków.

Lokalizacja ma znaczenie – także dla banku

Warto pamiętać, że dzielnica, w której znajduje się mieszkanie, ma znaczenie nie tylko dla komfortu życia, ale również dla banku. Nowe inwestycje na Jarze są inaczej oceniane niż starsze bloki na Rubinkowie, a kamienice na Bydgoskim Przedmieściu wymagają często dodatkowej analizy technicznej.

- Bank patrzy na nieruchomość jak na zabezpieczenie, a nie spełnienie marzeń. Dlatego ważne jest, by jeszcze przed podpisaniem umowy przedwstępnej wiedzieć, jak dana lokalizacja zostanie oceniona - wyjaśnia ekspert.

Dobrze zaplanowane kupno mieszkania w Toruniu to więc połączenie świadomego wyboru lokalizacji i przemyślanej strategii finansowania.

Jak nie przepłacić przy kupnie mieszkania w Toruniu?

Najczęstszym błędem kupujących jest pośpiech i decyzje podejmowane pod wpływem emocji. Tymczasem w tym roku rynek daje możliwość negocjacji - zarówno ceny nieruchomości, jak i warunków finansowania.

- Czas poświęcony na analizę ofert i rozmowę z ekspertem finansowym to inwestycja, która realnie się zwraca - podsumowuje Adam Okurowski.

Kupno mieszkania w Toruniu nie musi oznaczać wieloletniego przepłacania. Odpowiednio dobrany kredyt hipoteczny, dopasowany do realnych możliwości i planów, pozwala spokojnie cieszyć się nowym mieszkaniem - niezależnie od tego, czy znajduje się ono na Bydgoskim Przedmieściu, Jarze czy Rubinkowie.

51 proc. robi to czasami, 14 proc. rzadko, a 5 proc. – nigdy. Oznacza to, że co piąty Polak jest podatny na manipulację.

Media społecznościowe to mało wiarygodne źródło

A skąd czerpiemy wiedzę o świecie? Jako pierwsze źródło ankietowani wskazali portale internetowe. Na drugim miejscu znalazły się media tradycyjne, ale już na trzecim – media społecznościowe.

To niepokojące, jeśli weźmiemy pod uwagę górę fake news’ów, które je zalewają. 

Nie wiemy gdzie szukać sprawdzonych informacji

Z badania wynika także, że większość z nas nie wie, jak się zachować w przypadku realnego zagrożenia. Np. cyberataku, katastrofy naturalnej czy konfliktu zbrojnego.

Tylko 37 proc. badanych wie, gdzie szukać oficjalnych i wiarygodnych informacji rządowych. Taka sytuacja poważnie zagraża cyberbezpieczeństwu Polaków. 

43 proc. nie ma pewności, a aż 21 proc. pojęcia, gdzie szukać wiarygodnych informacji.

Ten niski poziom wiedzy na temat cyberbezpieczeństwa potwierdza m.in. niewielkie zainteresowanie tym, żeby taką wiedzę zdobyć. Choćby przez udział w szkoleniach lub webinarach. Udział w nich brał kiedykolwiek zaledwie co piąty badany.

– Tymczasem umiejętność odróżniania treści wiarygodnych od fałszywych oraz weryfikacja źródeł informacji to dziś fundament bezpieczeństwa – zarówno dla każdego z nas, jak i całych organizacji – podkreśla cytowana przez serwis Martyna Grzegorczyk z ClickMeeting.

Bo kobiety zarabiają mniej

Ustawa o równości płac wynika z różnic w wysokości pensji mężczyzn i kobiet. Wydaje się, że takie rzeczy już się w Polsce nie zdarzają, ale tzw. luka płacowa nadal istnieje. I to nie tylko w naszym kraju.

W Unii Europejskiej luka płacowa wciąż się utrzymuje – w 2020 r. wynosiła 13% – przy znaczących różnicach występujących w państwach członkowskich – a w ostatniej dekadzie zmniejszyła się tylko nieznacznie. W 2023 r. zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć, tzw. luka płacowa ze względu na płeć (ang. gender pay gap), w Polsce wynosiło 7,8% i było mniejsze od średniej UE, która wynosiła 12% – przytacza resort.

Nowe obowiązki pracodawcy

Przepisy będą obligowały duże i średnie firmy do corocznego przedstawiania raportu na temat równości wynagrodzeń. Na tej podstawie pracownicy będą mogli się dowiedzieć, jak wygląda sytuacja ich i kolegów. 

Dodatkowo, już za kilka dni każdy będzie mógł wystąpić do pracodawcy o informacje, ile zarabiają zatrudnieni na równorzędnym stanowisku. To może dać podstawę do ustalenia, czy zachodzi jakaś nierówność płacowa. Poza tym są zwyczajne pracownicze plotki.

Pracownik w sądzie

Zgodnie z nowymi przepisami, jeżeli pracownik/pracownica zauważy, że jest finansowo dyskryminowany/dyskryminowana, może pójść ze sprawą do sądu. I walczyć o pieniądze, jakie przez to stracił.

Minimalna wysokość zadośćuczynienia nie może być niższa niż minimalne wynagrodzenie za pracę – wyjaśnia plshr.pl.

Adwokatka Elżbieta Niezgódka dodaje, że poszkodowanemu/poszkodowanej będzie też przysługiwało wyrównanie. 

– W praktyce jeśli od stycznia 2025 r. koleżanka zarabia mniej niż kolega zza biurka (bo np. on dostał podwyżkę), to w sądzie koleżanka dostanie wyrównanie różnicy między jej wynagrodzeniem a kolegi za wszystkie miesiące, gdy zarabiała mniej – komentuje i wyjaśnia, że już teraz w sądzie można walczyć o pieniądze, ale nowe przepisy ułatwią pracownikom dochodzenie roszczeń.

– Do tego projekt dokłada jeszcze odsetki. Mają one zrekompensować fakt, że na swoje właściwe wynagrodzenie pracownik czy pracowniczka musiał czekać – zaznacza Elżbieta Niezgódka.

Zmiany te – przekonuje Rada Języka Polskiego – przyniosą korzyść „w postaci uproszczenia i ujednolicenia zapisu poszczególnych grup wyrazów i połączeń, eliminacji wyjątków, a także likwidacji przepisów, których zastosowanie jest z różnych powodów problematyczne”.

Większość ogłoszonych zmian „była postulowana już wiele lat temu, jednak z najrozmaitszych powodów nie udało się wcześniej nadać im mocy obowiązującej” - czytamy.

Co zatem zmieni się od 1 stycznia? I które z zasad uważanych za błąd do 31 grudnia 2025 r., staną się poprawne za niespełna trzy tygodnie? 

• Od 1 stycznia – jak podaje Infor.pl – nazwy mieszkańców miast, dzielnic, osiedli i wsi będziemy pisali wielką literą, np. Krakowianin, Zgierzanin, Ochocianka, Nowohucianin, Chochołowianin.

Teraz zapisujemy je małą literą. 

• Dopuszczalny będzie zapis małą lub wielką literą nieoficjalnych nazw etnicznych, m.in. kitajec lub Kitajec, jugol lub Jugol, angol lub Angol, żabojad lub Żabojad, szkop lub Szkop, makaroniarz lub Makaroniarz.

 • Pisownia wielką literą nie tylko nazw firm, marek i modeli wyrobów przemysłowych, ale także pojedynczych egzemplarzy tych wyrobów: samochód marki Opel i drogą jechał Opel.

• Poprawna będzie rozdzielna pisownia cząstek -bym, -byś, -by, -byśmy, -byście ze spójnikami, np. czy by, jak by.

• Pisownia łączna nie- z imiesłowami odmiennymi, bez względu na interpretację znaczeniową: czasownikową lub przymiotnikową.

• Pisownia małą literą przymiotników tworzonych od nazw osobowych, np. dramat szekspirowski, epoka zygmuntowska, koncert chopinowski, dialogi platońskie.

• Przymiotniki tworzone od imion (rzadziej od nazwisk) zakończone na -owy, -in(-yn), -ów będą mogły być zapisywane małą lub wielką literą, np. jackowe dzieci lub Jackowe dzieci, poezja miłoszowa lub poezja Miłoszowa, zosina lalka lub Zosina lalka.

• Łączna pisownia członu pół- w wyrażeniach:

półzabawa, półnauka;
półżartem, półserio;
półspał, półczuwał.

• Pisownia z łącznikiem w połączeniu typu: pół-Polka, pół-Francuzka (odniesionym do osoby będącej w połowie Polką, w połowie Francuzką).

• Pisownia w trzech wersjach wyrazów równorzędnych, występujących zwykle razem:

z łącznikiem, np. tuż-tuż; trzask-prask; bij-zabij;

z przecinkiem, np. tuż, tuż; trzask, prask; bij, zabij;

rozdzielnie, np. tuż tuż; trzask prask; bij zabij.

• Użycia wielkich liter w nazwach własnych: 

- w nazwach komet wszystkie człony piszemy wielką literą, np. Kometa Halleya, Kometa Enckego;

- w nazwach obiektów przestrzeni publicznej wprowadzenie pisowni wielką literą stojącego na początku wyrazu aleja, brama, bulwar, osiedle, plac, park, kopiec, kościół, klasztor, pałac, willa, zamek, most, molo, pomnik, cmentarz, 

- ale utrzymanie pisowni małą literą wyrazu ulic, np.

ulica Piłsudskiego, Aleja Róż, Brama Warszawska, Park Kościuszki, Kościół Mariacki, Pałac Staszica, Zamek Książ, Most Poniatowskiego, Pomnik Ofiar Getta, Cmentarz Rakowicki;

- wprowadzenie pisowni wielką literą wszystkich członów (oprócz przyimków i spójników) w wielowyrazowych nazwach lokali usługowych i gastronomicznych, np. Karczma Słupska, Kawiarnia Literacka, Księgarnia Naukowa, Kino Świt, Apteka pod Orłem, Bar Flisak, Hotel pod Różą, Restauracja pod Żaglami;

- wprowadzenie pisowni wielką literą wszystkich członów (oprócz przyimków i spójników oraz wyrazów typu imienia) w nazwach orderów, medali, odznaczeń, nagród i tytułów honorowych, np. Nagroda Nobla, Nagroda Artystyczna Miasta Lublin, Nagroda Literacka Gdynia, Nagroda Rektora za Wybitne Osiągnięcia Naukowe, Nagroda Newsweeka im. Teresy Torańskiej.

• Pisowni prefiksów:

- w języku polskim przedrostki – rodzime i obce – pisze się łącznie z wyrazami zapisywanymi małą literą. Jeśli wyraz zaczyna się od wielkiej litery, po przedrostku stawia się łącznik, np. super-Europejczyk;

- dopuszczenie rozdzielnej pisowni z wyrazami zapisywanymi małą literą cząstek takich jak super-, ekstra-, eko-, wege- mini-, maksi, midi-, mega-, makro-, które mogą występować również jako samodzielne wyrazy, np.

miniwieża lub mini wieża, bo jest możliwe: wieża (w rozmiarze) mini;

superpomysł lub super pomysł, bo jest możliwe: pomysł super;

ekstrazarobki lub ekstra zarobki, bo jest możliwe: zarobki ekstra;

ekożywność lub eko żywność, bo jest możliwe: żywność eko.

• Wprowadzenie jednolitej łącznej pisowni cząstek niby-, quasi- z wyrazami zapisywanymi małą literą, np.

nibyartysta, nibygotyk, nibyludowy,
nibybłona, nibyjagoda, nibykłos, 
quasiopiekun, quasinauka, quasipostępowy,

- przy zachowaniu pisowni z łącznikiem przed wyrazami zapisywanymi wielką literą, np. niby-Polak, quasi-Anglia.

• Wprowadzenie łącznej pisowni nie- z przymiotnikami i przysłówkami odprzymiotnikowymi bez względu na stopień (wyższy, najwyższy), np.

nieadekwatny, nieautorski, niebanalny, nieczęsty, nieżyciowy;
niemiły, niemilszy, nienajmilszy;
nieadekwatnie, niebanalnie, nieczęsto, nieżyciowo;
nielepiej, nieprędzej, nienajlepiej, nienajstaranniej.

Nowelizacja dodaje jednak kolejne, bardzo istotne wykroczenie. I prezydent właśnie podpisał tę ustawę.    

Oznacza to, że już wkrótce policja zatrzyma dokument na trzy miesiące kierowcy, który poza obszarem zabudowanym, na drodze jednojezdniowej dwukierunkowej, przekroczy prędkość o więcej niż 50 km/h. To właśnie na takich odcinkach – według danych resortu – dochodzi do blisko 80 proc. wypadków i aż 87 proc. ofiar śmiertelnych.

Zakaz dożywotni i pięcioletnia przerwa

Nowe przepisy uderzą przede wszystkim w kierowców, którzy lekceważą wcześniejsze zakazy. Każda osoba, która zostanie zatrzymana za kierownicą – mimo trwającego okresowego zatrzymania prawa jazdy – straci je bezpowrotnie. O możliwość zdobycia nowych uprawnień będzie można ubiegać się dopiero po upływie 5 lat.

Statystyki policji pokazują skalę problemu: ponad 40 tys. kierowców miało już więcej niż jeden sądowy zakaz prowadzenia, ponad 50 osób – więcej niż 10, a rekordzista uzbierał ich aż 23.

Koniec redukcji punktów za najpoważniejsze wykroczenia

Zmiany dotkną także kierowców liczących na „wyzerowanie” konta punktów karnych. Po wejściu w życie noweli zniknie możliwość ich redukcji w przypadku poważnych naruszeń bezpieczeństwa. Bez prawa do odciążenia konta pozostaną m.in. kierowcy:

• wyprzedzający na przejściu dla pieszych (15 punktów),
• przekraczający prędkość o ponad 50 km/h,
• przejeżdżający na czerwonym świetle (15 punktów).

Kursy w Wojewódzkich Ośrodkach Ruchu Drogowego nadal pozwolą usunąć 6 punktów, lecz wyłącznie za wykroczenia o charakterze drobnym, jak niewielkie przekroczenia prędkości czy nieprawidłowe parkowanie.

Tylko w Polsce i z dodatkowymi ograniczeniami

Reforma wprowadza możliwość uzyskania prawa jazdy kategorii B przez osoby, które ukończyły 17 lat – za zgodą rodziców lub opiekunów. Młody kierowca będzie mógł prowadzić auto tylko w Polsce i to z dodatkowymi ograniczeniami.

Przez pierwsze 6 miesięcy jazda będzie możliwa wyłącznie pod nadzorem doświadczonej osoby dorosłej, mającej przynajmniej pięcioletni staż. Policjant podczas kontroli będzie mógł sprawdzić również stan trzeźwości opiekuna. Dla 17-latków okres próbny potrwa 3 lata (nie dłużej jednak niż do ukończenia 20 lat). Kierowcy zdający egzamin po ukończeniu 18 roku życia pozostają przy dotychczasowych dwóch latach.

Dokument młodego kierowcy będzie oznaczany specjalnym kodem. Jazda bez opiekuna w okresie, gdy jest on wymagany, będzie traktowana tak, jak jazda bez uprawnień – co grozi utratą prawa jazdy, mandatem od 1500 zł, a nawet aresztem. Dodatkowo obowiązywać będzie absolutna trzeźwość.

Kierowca w okresie próbnym, który uzbiera 13 punktów karnych, będzie musiał przejść obowiązkowe szkolenie z zagrożeń w ruchu drogowym. Kurs potrwa jedną godzinę, a jego koszt został ustawowo określony na 300 zł. Termin jego ukończenia zależy od daty prawomocnego rozstrzygnięcia wykroczenia.

Kask dla młodych

Nowelizacja wprowadza również obowiązek noszenia kasku przez osoby do 16 roku życia korzystające z rowerów, hulajnóg elektrycznych oraz urządzeń transportu osobistego. Z obowiązku wyłączono dzieci przewożone w fotelikach i specjalnych rowerach, w których konstrukcja uniemożliwia założenie kasku.

Za brak kasku odpowiadać będzie rodzic lub opiekun – z mandatem od 20 do 100 zł. Zmienia się też wiek umożliwiający samodzielną jazdę hulajnogą po drodze publicznej – podwyższony do 13 lat.

Kiedy nowe przepisy wejdą w życie?

Większość zmian zacznie obowiązywać po trzech miesiącach od publikacji w Dzienniku Ustaw, czyli na początku 2026 roku. Przepis dotyczący obowiązkowych kasków wejdzie w życie po sześciu miesiącach.

Najwięcej zwolenników Unia ma w Portugalii

Wyjścia z Unii domaga się średnio 19 proc. badanych. 74 proc. chce w UE pozostać, 7 proc. nie ma zdania w tej kwestii. 

Jak ocenia GW, to świetny wynik, jeśli weźmiemy pod uwagę kryzysy, z jakimi zmaga się wspólnota, presję ze strony Rosji i Stanów Zjednoczonych, których prezydent traktuje UE jako wroga.

Wyjściu z UE nie chce aż 90 proc. Portugalczyków, 89 proc. Hiszpanów i 78 proc. Niemców. 

Na tym tle Polska wygląda znacznie słabiej, bo pozostania w Unii chce tylko 69 proc. badanych, ale aż 25 proc. chce polexitu. Pod tym względem gorzej jest tylko we Francji. Tam wyjścia z UE chce 27 proc. Francuzów, a pozostania 67 proc.

Francja i Polska słabymi ogniwami Europy

Dotychczas – przypomina GW – w sondażach przeprowadzanych przez polskie sondażownie zwolenników polexitu było niewielu. Wyraźnie jednak gasł entuzjazm Polaków dla pozostanie w UE. 

W 2022 roku za pozostaniem we wspólnocie opowiadało się 92 proc. Polaków, dwa lata później 77 proc. Teraz – 69 proc. Autorzy badania podkreślają, że kraje takie jak Francja i Polska stają się słabym ogniwem Europy.

Będzie drożej

„Mając na względzie poprawę bezpieczeństwa na drogach oraz ograniczenie skutków wypadków spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców, konieczne jest wprowadzenie działań o charakterze prewencyjnym, w tym odpowiednio dotkliwej opłaty finansowej, która może zniechęcić do prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu, narkotyków lub innych substancji odurzających. 

(...) proponuje się podwyższenie opłaty z 500 zł do 2500 zł. Taka wysokość pozwoli również pokryć pełne koszty organizacji i przeprowadzenia kursów” – czytamy w uzasadnieniu. 

Ministerstwo podkreśla, że dotychczasowa kwota jest nieadekwatna do obecnych warunków ekonomicznych i społecznych. I dodaje, że społeczne potępienie jazdy na podwójnym gazie powinno znaleźć odzwierciedlenie w wysokości opłat. Tym bardziej, że szkolenia prowadzą specjaliści z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem, co również wpływa na koszt kursu.

Dodatkowe zmiany

Podwyżka to nie jedyna modyfikacja planowana przez resort zdrowia. Ministerstwo chce także wzbogacić program kursu reedukacyjnego o nowy moduł – wykład dotyczący wpływu alkoholu i narkotyków na rozwój chorób sercowo-naczyniowych i nowotworów.

Mowa oczywiście o cenach biletów spółki PKP Intercity.

Bilety kolejowe tanieją

Zaczyna się gorący okres na kolei. Koniec roku, święta, spotkania rodzinne – to wszystko sprawia, że pasażerów będzie przybywać. Mamy dla nich dobrą wiadomość: bilety kolejowe tanieją. I to na wielu trasach. Np. bilet na Pendolino z Warszawy do Gdańska można kupić za 29 zł. To także była promocja.

Zmian jest jeszcze więcej. Od początku grudnia PKP Intercity zmieniło zasady wcześniejszego kupowania biletów. Chodzi o pociągi kategorii EIC i EIP.

„Właśnie na te połączenia od 3 grudnia br. bilety będą dostępne nawet 120 dni przed odjazdem. Do tej pory bilety w komunikacji krajowej można było kupić maksymalnie 30 dni wcześniej. Zakup biletów z wyprzedzeniem pozwoli na zagwarantowanie sobie miejsc w preferowanym pociągu, szczególnie w okresach wzmożonego ruchu pasażerskiego”.

Wojna na torach

To wszystko to efekt kolejowej wojny z czeskim przewoźnikiem RegioJet. Po latach monopolu państwowej i samorządowej kolei, w końcu jest konkurencja. Obniżka cen biletów Trójmiasto–Warszawa wynika wprost z faktu, że Czesi wjadą na tę trasę 14 grudnia. A ceny biletów zaczynają się od 38 zł w klasie „low cost”.

Tani bilet i kawa

Jak ostra jest ta walka, pokazuje niedawna informacja RegioJet, który w połowie listopada uruchomił drugie już połączenie Krakowa z Warszawą.

„Nowy poranny kurs to idealne rozwiązanie dla tych, którzy chcą być w stolicy przed 9 – na spotkanie, do urzędu, na zajęcia... A może po prostu na przygodę w innym mieście? Czeka na Was maksymalny komfort, dużo przestrzeni, pyszna kawa gratis i bilety już od 9 zł!” – reklamują podróż Czesi.

Te zakazy są obwarowane przepisami, które przewidują kary grzywny, a nawet areszt. 

Nie brakuje osób, które chciałyby zasadniczej zmiany ustawy o pochówkach, która liczy już sobie kilkadziesiąt lat. Powstała w 1959 roku. 

Polska powinna dostosować się do zachodnich standardów

Do Senatu – jak podała Interia – wpłynęła petycja dotycząca zmian w pochówkach. Jej autor przekonuje, że sposób chowania, jaki narzuca nam prawo w Polsce, „nie uwzględnia potrzeb i przekonań wielu obywateli”. Jego zdaniem sami wolelibyśmy zdecydować „o formie swojego pochówku w sposób bardziej zgodny z naturą oraz własnymi wartościami” – cytuje petycję Interia.

Jako przykład jej autor przywołuje m.in. Niemcy, Szwajcarię, Holandię, gdzie w wyznaczonych miejscach można rozsypywać prochy lub pochować je w lasach. Jego zdaniem „Polska powinna dostosować się do tych standardów”.

W związku z tym proponuje, żeby – po pierwsze – dopuścić rozsypywanie prochów w wyznaczonych miejscach. W lasach, parkach lub na wodzie.

Po drugie – umożliwić pochówek prochów poza cmentarzami: na prywatnych lub na wskazanych terenach. Pod warunkiem – zastrzega autor – zachowania zasad bezpieczeństwa sanitarnego.

Po trzecie wreszcie zgodzić się na tworzenie cmentarzy leśnych, np. poprzez wsypywanie prochów do ziemi i sadzenie w miejscu spoczynku drzew.

Branża pogrzebowa jest gotowa na zmiany

Agnes Tołoczmańska, prezeska Fundacji Funerarium, w rozmowie z Interią podkreśla, że obecne prawo powstawało, gdy forma pochówku, jaką jest kremacja, w Polsce nie istniała.

– Pierwsze współczesne krematorium powstało u nas dopiero w 1993 r., trudno więc było brać ją pod uwagę. Dziś jest to forma niezwykle powszechna, jej popularność z roku na rok rośnie, a sama branża pogrzebowa jest przygotowana na zmiany – Interia cytuje szefową Fundacji.

Krzysztof Wolicki, prezes Polskiego Stowarzyszenia Pogrzebowego, w rozmowie z serwisem również podkreśla, że w Polsce pochówki odbywają się według przepisów sprzed wielu dekad. I zmiany są potrzebne. 

Krytycznie jednak ocenia pochówki na terenach prywatnych. Jak mówi – „odpadają”. I pyta:

– Co zrobimy, kiedy będziemy chcieli sprzedać działkę? Sprzedamy ją razem z nieboszczykiem? To rozwiązanie budzi więcej problemów, niż daje korzyści – ocenia.

I dodaje: – Jestem jak najbardziej za umożliwieniem rozsypywania prochów w wybranym miejscu, oczywiście za zgodą rodziny. Pamięć o zmarłych można czcić także poza granitowym grobem.

Zdarza się, że urny lądują na śmietnikach 

Przeciwny rozsypywaniu prochów jest z kolei Dariusz Dutkiewicz, dyrektor Instytutu Branży Pogrzebowej i Cmentarnej.

– Jedynym miejscem spoczynku człowieka – niezależnie od formy pochówku – powinien pozostać cmentarz. Świat się zmienia, pojawiają się cmentarze naturalne i ekologiczne, ale to wciąż są cmentarze, a nie przestrzeń publiczna czy tereny prywatne. To miejsce gwarantujące szacunek dla zmarłych – mówi.

Przywołuje też przykład przechowywania urny w domu. Jeśli umrze jego właściciel, to – pyta – kto ma zająć się pochówkiem przechowywanych przez niego prochów i ponieść koszty? 

– Przykład Czech pokazuje, że zbyt daleka liberalizacja prowadzi do porzucanych urn, za które nikt nie czuje się odpowiedzialny. Zdarza się, że lądują na śmietnikach lub w innych niegodnych miejscach ­– podkreśla w rozmowie z Interią.

Jak chce zmienić polski świat medialny?

Odpolitycznienie jest możliwe?

Plan Cienkowskiej opiera się na trzech zasadniczych częściach. Pierwsza dotyczy odpolitycznienia mediów publicznych przy jednoczesnym zapewnieniu im wolności.

„Władze mediów publicznych będą wybierane w transparentnych konkursach, opartych na kryteriach kompetencji. Każdy kandydat do władz mediów publicznych będzie musiał spełnić wymogi apolityczności – brak przynależności do partii politycznej w ciągu ostatnich 5 lat oraz brak pełnienia funkcji partyjnych lub kandydowania w wyborach w ciągu 10 lat. 

Kandydaci muszą także wykazać się eksperckością, czyli wiedzą i doświadczeniem w zakresie środków masowego przekazu, kultury i mediów, w tym co najmniej 5-letnim doświadczeniem w pracy związanej z mediami lub prawem medialnym. Wszystkie procesy wyboru będą jawne i oparte na merytorycznych kryteriach” – informuje MKiDN.

To jedna z zapowiadanych zmian. Kolejna zakłada likwidację powołanej w czasach rządów PiS Rady Mediów Narodowych, której obowiązki przejmie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Ma ona liczyć 9 członków powoływanych na 6-letnią kadencję, z rotacją składu co 2 lata.

„Czterech członków wybierać będzie Sejm, dwóch Senat, a trzech – Prezydent RP. Kandydaci będą musieli uzyskać poparcie branżowych organizacji pozarządowych. Ich wysłuchanie będzie publiczne, z udziałem przedstawicieli organizacji społecznych, związków zawodowych i organizacji pracodawców, a wszystkie uchwały i uzasadnienia wyboru zostaną opublikowane. KRRiT będzie uczestniczyć w wyłanianiu organów mediów publicznych, oceniać pluralizm rynku medialnego w Polsce oraz monitorować wydatkowanie środków publicznych na tzw. reklamę państwową” – podaje resort.

Koniec gazetek władzy

Od lat media lokalne i regionalne apelują do władz, żeby zakazać wydawania gazet i prowadzenia portali przez samorządy. Narzekają, że takie media często odbierają niezależnym redakcjom reklamy i prezentują przekaz zgodny z linią wójtów czy burmistrzów.

W nowej ustawie MKiDN chce pozwolić samorządom jedynie na prowadzenie biuletynów informacyjnych – pozbawionych treści publicystycznych i reklam. Celem tych zmian jest wzmocnienie niezależnych, lokalnych mediów działających na rynkowych zasadach.

Koniec abonamentu

Dla wielu osób najważniejsza może być zapowiedź likwidacji abonamentu RTV. To opłata, którą musi uiszczać każdy (oprócz osób ustawowo zwolnionych) za posiadanie radia lub telewizora – niezależnie od tego, jakie kanały ogląda i jakich stacji słucha.

W 2024 roku Telewizja Polska z tego tytułu otrzymała ok. 316,2 mln zł, Polskie Radio – ok. 148 mln zł, a rozgłośnie regionalne – około 148 mln zł.

Zapowiedzi zniesienia tej przestarzałej daniny było już wiele, jednak teraz Cienkowska wydaje się być zdeterminowana. Jej resort proponuje, by media publiczne otrzymywały co roku 2,5 miliarda złotych z budżetu państwa.

„Kwota ta traktowana jest jako pierwszy krok w kierunku budowy nowoczesnego i stabilnego systemu finansowania misji publicznej. Dla porównania, w 2022 roku poziom finansowania mediów publicznych w krajach naszego regionu wynosił od 0,10 proc. PKB na Łotwie do 0,19 proc. w Finlandii. 

Polska propozycja to rozwiązanie kompromisowe, uzgodnione z Ministerstwem Finansów, które pozwoli utrzymać ciągłość działania mediów publicznych – kluczowego elementu infrastruktury bezpieczeństwa państwa w czasie zagrożenia” – argumentuje ministerstwo.

Wpływy i wydatki są prawie takie same

W ubiegłym roku wpływy z podatku PIT wyniosły ok. 97,6 mld zł, co – podkreśla autor tej propozycji – niemal równoważy się z kosztami programów społecznych. Bo…

„Łączny koszt programów 800 plus (ok. 70 mld zł), 13 emerytury (ok. 13 mld zł) i 14 emerytury (ok. 14 mld zł) wyniósł ok. 97 mld zł” –cytuje petycję „Fakt”. 

Jej autor podkreśla, że dzięki likwidacji podatku dochodowego Polacy będą mieli większe dochody netto. Uprościłoby to system podatkowy, eliminując konieczność rocznych rozliczeń i korzystania z ulg podatkowych.

Straciliby emeryci o najniższych dochodach

„Zniesienie podatku PIT byłoby rozwiązaniem powszechnym, z którego skorzystaliby wszyscy podatnicy, w tym emeryci i osoby pracujące wychowujące dzieci. System podatkowy stałby się prostszy, bardziej przejrzysty i sprawiedliwy” – dziennik przytacza argumenty autora petycji.

Tyle że realizacja tej propozycji niesie ze sobą spore ryzyko. Zwłaszcza dla emerytów o najniższych dochodach. Likwidacja trzynastek i czternastek oznaczałaby dla nich utratę – jak policzył serwis – nawet 3200 zł dodatkowych świadczeń rocznie.

O dalszym losie obywatelskich propozycji zdecydują teraz posłowie z sejmowej Komisji ds. Petycji.

Ataki na dzieci, dorosłych i inne zwierzęta domowe

„W ostatnich miesiącach w Polsce dochodzi do wielu poważnych incydentów z udziałem psów należących do tzw. ras agresywnych bądź w typie tych ras. Najbardziej tragiczne przypadki odnotowywane są w mediach ogólnopolskich, jednak każdego dnia mają miejsce liczne zdarzenia związane z atakami na dzieci, dorosłych i inne zwierzęta domowe. 

Dostępne dane mówią nawet o 35 tysiącach zdarzeń tego typu w skali kraju w 2024 roku. Skala problemu budzi niepokój społeczeństwa oraz pytania o skuteczność obecnie obowiązujących przepisów w tym zakresie” – czytamy w interpelacji do ministra spraw wewnętrznych i administracji.

I podkreślił, że „w wielu państwach europejskich funkcjonują bardziej rozbudowane rozwiązania prawne, obejmujące m.in. obowiązkowe ubezpieczenia OC czy obowiązek stosowania kagańca i krótkiej smyczy w przestrzeni publicznej”. 

Pytania do ministra

W związku z tym poseł Macko zapytał, czy ministerstwo „prowadzi analizy dotyczące skuteczności obowiązujących przepisów o rasach uznawanych za agresywne”. 

A jeśli tak, to „czy planuje wprowadzenie takich zmian w przepisach, które wprowadzą bardziej kompleksowy system kontroli posiadania psów w typie ras agresywnych”

I wreszcie czy MSWiA „rozważa wprowadzenie obowiązkowych:

- ubezpieczeń OC dla właścicieli psów ras agresywnych oraz w typie ras agresywnych,
- szkoleń i kursów dla właścicieli psów z grupy ryzyka,
- badań behawioralnych dla psów z grupy ryzyka?”. 

Kiedy OC dla właścicieli psów  jest w tych krajach obowiązkowe?

Obowiązek posiadania OC dla psa istnieje między innymi w Niemczech. Przepisy obowiązują w wielu krajach związkowych. 

W Danii również jest to wymóg, szczególnie w kontekście szkód wyrządzonych przez zwierzęta. 

W Polsce ubezpieczenie to nie jest obowiązkowe, ale zalecane. 

Innymi słowy – chodzi o legalizację i opodatkowanie prostytucji.

Sprawa w Sejmie

W najbliższą środę tematem zajmą się posłowie z sejmowej Komisji Petycji. Będą rozważać, czy nadać sprawie dalszy bieg, czy też od razu odrzucić petycję.

„Zagadnienie podejścia poszczególnych państw europejskich do zjawiska prostytucji (świadczenia usług seksualnych) jest w ostatnim czasie przedmiotem zainteresowania licznych instytucji publicznych, ale także żywej debaty społecznej. I słusznie, gdyż jest to obszar, który wymaga przeprowadzenia takiej dyskusji, której rezultatem powinno być dostosowanie obowiązujących rozwiązań prawnych do aktualnych, współczesnych ram społecznych i kulturowych oraz współczesnych koncepcji tworzenia prawa” – czytamy w dokumencie.

Mocne argumenty

Autor petycji na 10 stronach stara się przekonać posłów, przedstawiając im szczegółowe argumenty. Najważniejsze z nich to:

• kwestia dostępności alkoholu jest już uregulowana prawnie — podobnie można postąpić z usługami seksualnymi,
• prawo nie powinno opierać się na poglądach moralnych i religijnych,
• coraz mniej Polaków potępia prostytucję,
• opodatkowanie takich usług wesprze budżet państwa,
• legalizacja zwiększy możliwości edukacyjne i pomoże w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej.

„Poza korzyściami w postaci dodatkowych przychodów budżetowych, zaletą takiego rozwiązania jest to, że działalność ta przestanie funkcjonować w „szarej strefie”, pomiędzy obowiązującymi przepisami, a tzw. „obyczajnością”. Organy administracji publicznej zyskają możliwość realnego wglądu i nadzoru nad tym, co dzieje się w tym obszarze – zarówno w kwestiach prawnych, jak i podatkowych. Łatwiej będzie także realizować działania prewencyjne ukierunkowane na zwalczanie zorganizowanej przestępczości czy patologii, takich jak handel ludźmi, pedofilia czy wyzysk.

Nie ma się jednak co łudzić, że uregulowanie zjawiska świadczenia usług seksualnych całkowicie wyeliminuje patologie. Można jednak zasadnie przyjąć, że kompleksowe uregulowanie tej kwestii znacząco ograniczy negatywne skutki społeczne” – podsumowuje autor petycji.

Jest rekomendacja BAS: odrzucić

Decyzję o dalszym losie sprawy podejmą posłowie. Wiadomo jednak, że Biuro Analiz Sejmowych uznało dokument za spełniający formalne wymogi. Wskazuje też, że w świetle przepisów europejskich pomysł nie jest z góry skazany na porażkę.

Polskie prawo definiuje prostytucję jako: „proceder polegający na nawiązywaniu stosunków hetero- lub homoseksualnych w formie obcowania płciowego lub innej czynności seksualnej, z reguły z przygodnie spotykanymi, zmieniającymi się partnerami, w zasadzie bez zaangażowania uczuciowego, w zamian za korzyść majątkową lub osobistą traktowaną jako ekwiwalent za podjęcie kontaktu seksualnego”.

BAS tłumaczy, że Polska należy do grona krajów, które nie penalizują prostytucji, przy jednoczesnej kryminalizacji czerpania z niej korzyści przez osoby trzecie – czyli na usługach seksualnych może zarabiać wyłącznie osoba, która je świadczy. I podkreśla, „(...) że zmiany w prawie dotyczące tego zagadnienia powinny być poprzedzone szeroką dyskusją naukową i społeczną”.

Dlatego na razie rekomenduje, żeby komisja petycję obywatela odrzuciła. 

W trakcie wykonywania swych czynności policjanci znaleźli w miejscu jego zamieszkania blisko 1,5 kg narkotyków – środki psychotropowe w postaci amfetaminy i mefedronu oraz substancje odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste.

Mężczyzna został zatrzymany i usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości narkotyków. Decyzją sądu mieszkaniec gminy Nowe Miasto Lubawskie został tymczasowo aresztowany na okres najbliższych 3 miesięcy. Za to przestępstwo może mu grozić kara pozbawienia wolności nawet do 10 lat.

Bez reklam

- Od 6 października 2025 r., od godz. 9 czasu PST reklamy dotyczące kwestii społecznych, wyborów lub polityki nie będą już dozwolone w Unii Europejskiej – taką wiadomość otrzymał jeden z użytkowników FB.

I nie jest to fake.

Nowe prawo, nowe zasady

Jeszcze latem Meta i jej szef Mark Zuckerberg ogłosili, że wprowadzą zmiany w życie w odpowiedzi na unijne ograniczenia. Chodzi o wspólnotowe rozporządzenia z 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (TTPA), które internetowy gigant uważa za zbyt rygorystyczne.

„TTPA ograniczy możliwości reklamodawców w zakresie dotarcia do odbiorców i sprawi, że odbiorcy będą widzieć mniej istotne treści” – oświadczyła Meta. Podobne nastawienie ma inny gigant z USA, czyli Google, który także zapowiedział blokowanie reklam politycznych. 

Trudno nie zauważyć, że Meta mści się na europejskich politykach. Zablokuje ich reklamy, bo chce negocjować nowe przepisy.

Facebook: nowe zasady

W TTPA chodzi o to, by użytkownicy Internetu, a także władze, wiedzieli, kto stoi za finansowaniem danej reklamy politycznej. To oznacza, że:

• reklamodawcy muszą ujawniać swoje dane: kto jest sponsorem reklamy, jaka jest kwota wydana na daną kampanię, a także dla jakiej grupy odbiorców reklama jest przeznaczona;
• rejestry reklam politycznych; platformy takie jak Facebook, Google czy Twitter wprowadziły publiczne rejestry, które zawierają szczegóły dotyczące reklam politycznych, w tym informacje o wydatkach i grupach docelowych.

W tych zmianach chodzi także o to, w jaki sposób reklamy polityczne są ukierunkowywane do konkretnych grup ludzi: na podstawie ich danych demograficznych, zachowań online czy preferencji politycznych. W przypadku platform internetowych reklamy mogą być bardzo precyzyjnie dopasowane do:

• danych geograficznych (np. reklama skierowana do użytkowników z określonego regionu),
• danych demograficznych (np. wiek, płeć, status zawodowy),
• zachowań online (np. historie przeglądania, zainteresowania, interakcje z innymi postami czy stronami),
• preferencje polityczne (np. użytkownik, który śledzi określoną partię polityczną, otrzyma reklamy tej samej opcji politycznej).

Więcej ataków na szpitale i wodociągi

Rosyjskie grupy hakerskie coraz częściej wybierają Polskę jako cel swoich działań. Według „Financial Times” w ostatnich tygodniach zintensyfikowały się próby włamań do systemów szpitalnych i infrastruktury wodociągowej. 

Rząd ogłosił, że w 2026 roku budżet na cyberbezpieczeństwo wzrośnie do miliarda euro, co oznacza niemal dwukrotny skok w porównaniu z rokiem 2025.

To test odporności naszego państwa

Eksperci podkreślają, że ataki na infrastrukturę krytyczną są szczególnie groźne, bo mogą sparaliżować funkcjonowanie państwa.

– Współczesna wojna toczy się nie tylko na froncie, ale także w sieci. Uderzenie w szpital czy wodociągi to realne zagrożenie dla życia obywateli – mówi dr Joanna Świątek, specjalistka ds. cyberbezpieczeństwa z Politechniki Warszawskiej.

Z kolei Krzysztof Bondaryk, były szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zauważa, że Polska stała się naturalnym celem ze względu na swoje zaangażowanie we wsparcie Ukrainy. 

– To test odporności naszego państwa. Rosja próbuje sprawdzić, czy jesteśmy przygotowani na cyberwojnę – stwierdził w rozmowie z mediami.

Na co Polska wyda pieniądze?

Rząd zapowiada, że dodatkowe środki zostaną przeznaczone nie tylko na nowe technologie, lecz także na szkolenie specjalistów i współpracę z NATO. Jak podkreślają eksperci, inwestycja w cyberbezpieczeństwo to dziś nie luksus, a konieczność, żeby chronić zdrowie, wodę i podstawowe usługi publiczne przed cyberagresją.

Fałszywy alarm. Działania nie potwierdziły wskazań systemów

Potem mieszkańcy kilku powiatów w województwie lubelskim (np. Świdnik, Chełm, Włodawa) otrzymali ostrzegawcze sms-y. 

„Zagrożenie atakiem z powietrza. Zachowaj szczególną ostrożność. Stosuj się do poleceń służb. Oczekuj dalszych komunikatów”. 

A na koniec zawyły syreny alarmowe. I nie był to test, ale prawdziwy alarm.

Tak właśnie wyglądała sobota. Na szczęście kilkanaście godzin później Dowództwo Operacyjna Sił Zbrojnych podało: 

Przeprowadzone działania nie potwierdziły wskazań naszych systemów, a tym samym naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej. Należy podkreślić, że zapisy systemów mogły wynikać z panujących warunków atmosferycznych, lecz wymagały naszej reakcji z uwagi na obecność obiektów znajdujących się w bliskości naszej granicy. Podobna sytuacja miała miejsce wczoraj w Rumunii, gdzie również odnotowano wskazania systemów radiolokacyjnych i aktywowano system obrony powietrznej.

Zaskoczenie i strach

Kiedy ludzie najpierw otrzymali sms-y, a potem zawyły syreny, byli zaskoczeni. Wielu wpadło w panikę. Nie wiedzieli, co robić w takiej sytuacji. Teraz władze miast i powiatów, w których ogłoszono alarm, tłumaczą że polecenie włączenia syren otrzymali z Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego.

O tym, że jest problem z rozpoznaniem sygnałów alarmowych, stwierdza wprost Jakub Banaszek, prezydent Chełma. I wylicza, co zrobi, żeby tę sytuację zmienić. 

– Mieszkańcy Chełma otrzymają syntetyczną informację, jak należy zachować się w przypadku podobnych sytuacji. W chełmskich szkołach zostaną zorganizowane specjalne lekcje. Wystąpimy do organizacji pozarządowych, UTW, stowarzyszeń, parafii z prośbą o wspólne zorganizowanie podobnych spotkań. Wykorzystamy Kartę Chełmianina i aplikacje do dodatkowego powiadomienia mieszkańców. Zorganizujemy specjalne Rady Osiedla. Ich celem będzie omówienie miejsc schronienia w poszczególnych osiedlach – wylicza w internetowym wpisie.

Podobne działania zapowiada burmistrz Świdnika Marcin Dmowski.

Co oznacza ten dźwięk syreny?

MSWiA wyjaśnia, że ogłoszenie alarmu oznacza modulowany dźwięk syreny w okresie trzech minut. Z kolei odwołanie alarmu to ciągły dźwięk syreny w okresie trzech minut”.

Resort zaznacza: „Syreny wykorzystywane także są w ćwiczeniach przeprowadzanych przez wojewodów. Informacja o takim ćwiczeniu przekazywana jest przez wojewodów do mediów co najmniej dobę przed przeprowadzeniem ćwiczenia”.

Do tej pory znaleziono 17 dronów

Przypomnijmy, że kilka dni temu w polską przestrzeń wleciało kilkanaście (do 21) dronów, które wystartowały z terenu Białorusi i Rosji. Część z nich zestrzeliło lotnictwo, inne spadły. Do tej pory znaleziono 17 maszyn.

I dodał; - Odnotowano 19 przekroczeń. Nie są to ostateczne dane.

Wystąpienie premiera miało miejsce już po porannym posiedzeniu rządu. 

Rosyjskie drony naruszyły polską przestrzeń

Poranne posiedzenie rządu zostało zwołane w reakcji na nocne wydarzenia. Kilkanaście rosyjskich dronów wleciało w polską przestrzeń powietrzną. Cześć z nich została zestrzelona. Chodzi o maszyny, które stanowiły „bezpośrednie zagrożenie”.

– Procedury zadziałały, proces decyzyjny był bez zarzutu. Zagrożenie zostało zdefiniowane dzięki zdecydowanej postawie naszych żołnierzy, pilotów i także sojuszników – dodał Tusk.

I zaznaczył, że to prowokacja na dużą skalę, a polska jest w stałym kontakcie z NATO i państwami sojuszniczymi.  

– Jest to pierwszy przypadek, kiedy doszło do zestrzelenia rosyjskich dronów na terytorium państwa NATO. Dlatego wszyscy nasi sojusznicy tę sytuację traktują bardzo poważnie. Nie odnotowaliśmy żadnych ofiar. Oczywiście trwają poszukiwania szczątków zestrzelonych dronów – przekazał w środę rano polski premier.

Jednak agencja prasowa Reuters, powołując się na swoje źródła, podaje, że NATO nie traktuje tych wydarzeń jako ataku ze strony rosyjskiej. Oficjalnie Allison Hart, rzeczniczka prasowa NATO, zakomunikowała: – Sekretarz generalny Sojuszu pozostaje w ścisłym kontakcie z polskimi władzami.

Ze względów bezpieczeństwa zapadła decyzja o zamknięciu czterech lotnisk: Warszawa, Modlin, Rzeszów i Lublin. Trwało to kilka godzin, a premier zapewnił w Sejmie, że wstrzymanie ruchu nie było spowodowane bezpośrednim zagrożeniem portów.

Nocny nalot. Wojsko apeluje do mieszkańców

„Prosimy, aby każde znalezisko zgłosić pod numer alarmowy 112 lub do najbliższej jednostki policji. Dzięki temu służby będą mogły szybko i skutecznie zabezpieczyć teren” – apeluje Sztab Generalny Wojska Polskiego.

Szczątki przynajmniej trzech dronów zostały znalezione w województwie lubelskim. 

„W godzinach wczesnoporannych służby zostały poinformowane o odnalezieniu w miejscowości Czosnówka, pow. bialski, drona. Przybyli na miejsce policjanci ujawnili obiekt z oznaczeniami pisanymi cyrylicą. Prokuratorzy z Prokuratury Okręgowej w Lublinie oraz z Prokuratur w Białej Podlaskiej rozpoczęli działania na miejscu ujawnienia drona” – podała Prokuratura Okręgowa w Lublinie. 

Jest też potwierdzenie z Cześnik koło Zamościa. Jak podaje zamojska prokuratura  w okolicach cmentarza znaleziono elementy „w postaci statecznika”.

W Wyrykach w powiecie włodawskim szczątki maszyny spadły na dach domu znajdującego się między szkołą a urzędem gminy.  

– Odwołaliśmy wszystkie zajęcia w szkołach i przedszkolach. Jeżdżę i uspokajam, ale lepiej, żeby dzieci zostały w domach – powiedział Bernard Błaszczuk, wójt gminy Wyryki.

Policja otrzymała także informacje o szczątkach w miejscowości Kodeniec w powiecie parczewskim.  W tym rejonie elementy spadły jeszcze w innej miejscowości, a następne zgłoszenie pochodziło z miejscowości Wohyń w powiecie parczewskim. Kolejny przypadek to już woj. łódzkie. Tam szczątki drona znaleziono w okolicach Mniszkowa.

Drony nadleciały bezpośrednio z Białorusi

Premier w Sejmie mówił, że po raz pierwszy drony nadleciały bezpośrednio z Białorusi. – Mamy potwierdzone zestrzelenie 3 dronów. Niewykluczone, że było ich więcej – zaznaczył szef rządu. 

Prezydent Karol Nawrocki zapowiedział, że w ciągu 48 godzin zostanie zwołana Rada Bezpieczeństwa Narodowego w związku z naruszeniem polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony. Będzie też wówczas gotowy pełny raport na temat sytuacji.

Te pieniądze – bo taki jest cel programu – maja im pomóc w tworzenie MPA, czyli strategicznych dokumentów przygotowujących te miasta na wyzwania klimatyczne, m.in. susze, gwałtowne opady, powodzie.

Nie mogą się o nie ubiegać tylko te miasta – dodajmy – które już korzystają z podobnego wsparcia.

Określą szanse wyjścia z kryzysowych sytuacji

Dokumenty MPA zawierają konkretne rozwiązania, które są dopasowane do lokalnych warunków. Np. sposób zazieleniania miast czy plany zagospodarowania wód opadowych i roztopowych.

Są tworzone na podstawie – jak czytamy – „analizy zjawisk pogodowych i hydrologicznych, a także prognozy zmian klimatu”. Taka wiedza pomaga zidentyfikować ryzyka, jakie ze sobą niosą, i określić szanse wyjścia z kryzysowej sytuacji.

Jak i do kiedy składać wnioski?

Do wzięcia jest – powtórzmy – 10 mln zł. Poziom dofinansowania może sięgnąć do 79,71 proc. wartości kosztów projektu.

Wnioski o dotacje można składać tylko elektronicznie poprzez aplikację WOD2021. Termin upływa 31 grudnia 2025 roku.

List biskupów do rodziców, nauczycieli i uczniów

Biskupi są temu przeciwni. Pod koniec sierpnia wystosowali list do rodziców, nauczycieli i uczniów. Czytamy w nim:

„Drodzy Uczniowie! Zachęcamy Was do udziału w zajęciach z religii w szkole. Skorzystajcie z tej szansy na głębsze poznanie Boga. Dziękujemy, że podejmujecie wysiłek, aby pokonać zaistniałe trudności. Wybierając zajęcia z religii, dajecie piękny przykład waszej więzi z Bogiem. 

Bardzo dziękujemy szczególnie Wam, Drodzy Uczniowie, którzy, pomimo rezygnacji niektórych kolegów i koleżanek, pozostajecie na lekcji religii. Jesteście bardzo dzielni i należą się Wam szczególne podziękowania”.

Powrót do przeszłości, czyli religia na plebanii

MEN mówi jasno, że może być więcej lekcji religii, ale nie w szkole. Księża muszą je zorganizować sami. A to oznacza powrót takich zajęć na plebanię. Powrót, bo kiedyś (jeszcze na początku lat 90. XX wieku) tak właśnie było.

Biskupi pracują już nad koncepcją katechezy parafialnej. Dokument w wersji roboczej ma być w pełni skonstruowany do końca tego roku. Następnie ma trafić do konsultacji „przez różne środowiska”. Zbieranie uwag ma się odbyć w styczniu i lutym 2026 roku, żeby w marcu efekt tych prac poznała Konferencja Episkopatu Polski.

– Liczymy na to, że od czerwca 2026 roku rozpoczniemy promocję tego programu, po to, żeby od września 2026 roku już rozpocząć proces wdrażania naszych propozycji w poszczególnych parafiach, oczywiście z uwzględnieniem specyfiki każdej diecezji czy nawet parafii – mówi bp Artur Ważny. 

I dodaje: – Ufamy, że to, co zaproponujemy, te wytyczne, kierunki, wskazówki, będą służyć temu, aby każdy chrześcijanin, każdy wierny mógł odnaleźć siebie, na jakim etapie rozwoju wiary się znajduje i przy współpracy katechetów, katechistów, animatorów, liderów, przede wszystkim księży proboszczów mógł pracować nad własną formacją.

Ofiary konfliktu w Strefie Gazy

Na ostatnim festiwalu w Cannes do sekcji ACID prezentującej odważne, zaskakujące filmy został zakwalifikowany dokument „Put Your Soul on Your Hand and Walk” Sepideh Farsi. Iranka przez rok łączyła się na zoomach i nagrywała relacje z Gazy 25-letniej Fatmy Hassony, poetki, dziennikarki, fotoreporterki. Hassona opowiadała o dystrybucji jedzenia pod bombami, o żałobie, głodzie. I nadziei, że kiedyś jeszcze będzie inaczej. Gdy ich film dostał się do canneńskiej sekcji, obiecała że przyjedzie na Lazurowe Wybrzeże. Nie przyjechała. Jej dom został zbombardowany. Hassona zginęła razem z całą swoją rodziną: rodzicami, braćmi, siostrami. 

W dokumencie Fatima Hassona mówiła: „Nigdy nie będą w stanie nas pokonać, cokolwiek zrobią. Bo my nie mamy nic do stracenia”. Na ekranie pozostały jej młoda twarz i promienny uśmiech. 

Po małej Hind został płacz zapisany na nagraniu Czerwonego Półksiężyca, które pojawiło się w Internecie. I film Kaouther Ben Hanii. Trzy dni przed jego wenecką premierą, na Lido odbył się marsz protestacyjny. Jego uczestnicy potępili „izraelskie ludobójstwo w Gazie”. Strzelały race, powiewały palestyńskie flagi. Nad Lido z hukiem krążyły helikoptery, a na Santa Maria Elisabetta zaroiło się od policji. Protestujący nie zostali wpuszczeni na ogrodzony teren, gdzie mogą przebywać tylko akredytowani goście. Nie skorzystali też z propozycji Alberto Barbery, by na czerwony dywan wysłali tylko swoją delegację. W okolicach portu apelowali, by Mostra, a także jej niezależne sekcje równoległe Giornate degli Autori i Tydzień Krytyków, były „bardziej odważne i jasno potępiali trwające ludobójstwo w Gazie oraz czystki etniczne prowadzone w Palestynie przez izraelski rząd i armię”. Wszystko to jednak nie zakłóciło przebiegu festiwalu. 

Ale przecież transparenty i krzyki tłumu manifestantów miały słabszą moc niż płacz umierającej Palestynki. Potem, na konferencji prasowej, aktorka Saja Kilani w imieniu całej ekipy mówiła:

– Dość masowych mordów, głodu, dehumanizacji, zniszczenia i trwającej okupacji. Nasz film nie jest fantazją. Historia Hind jest autentyczna i niesie ciężar tego, co przeżywa cały naród. Jej głos jest głosem jednego z 10 tysięcy dzieci, które zostały zabite w Gazie w ciągu ostatnich dwóch lat. Głosem dzieci, które miały prawo do życia, do marzeń, do godnego istnienia. A wszystko to im zabrano. Nikt nie może żyć spokojnie, gdy choćby jedno dziecko musi błagać o przetrwanie. Niech głos Hind Rajab odbija się echem na całym świecie”.

My ze swojej perspektywy powinniśmy dodać tragedię Ukrainy, do której Zachód powoli się przyzwyczaił. A wojna domowa w Sudanie? Inne konflikty w Afryce?

Po projekcji „The Voice of Hind Rajab” wyszłam z pałacowej Sala Grande na rozświetlony słońcem nadmorski bulwar Santa Maria Elisabetta. Miałam jeszcze w uszach głos dziecka błagającego o pomoc. Dziennikarze spieszyli się na kolejny seans, turyści robili sobie zdjęcia przed Pałacem Festiwalowym. Świat się nie zatrzymał. A może powinien. Choćby na chwilę.